इति स महात्मा नाममात्रम् अकथयत् तस्य सरित्पतेर् न तोयवैवर्ण्यकारणं दीर्घदर्शित्वात् ॥ अथ ते सांयात्रिकास् तम् अपि समुद्रम् अतीत्य पुष्परागेन्द्रनीलप्रभोद्द्योतितसलिलं परिपक्वकुशपर्णनिकाशवर्णम् अपरं समुद्रम् आलोक्य कौतूहलजाताः सुपारगं पप्रच्छुः । परिणतकुशपर्णवर्णतोयः सलिलनिधिः कतमो न्व् अयं विभाति । सकुसुम इव फेनभक्तिचित्रैर् अनिलजवाकलितैस् तरङ्गभङ्गैः
iti sa mahātmā nāmamātram akathayat tasya saritpater na toyavaivarṇyakāraṇaṃ dīrghadarśitvāt // atha te sāṃyātrikās tam api samudram atītya puṣparāgendranīlaprabhoddyotitasalilaṃ paripakvakuśaparṇanikāśavarṇam aparaṃ samudram ālokya kautūhalajātāḥ supāragaṃ papracchuḥ / pariṇatakuśaparṇavarṇatoyaḥ salilanidhiḥ katamo nv ayaṃ vibhāti / sakusuma iva phenabhakticitrair anilajavākalitais taraṅgabhaṅgaiḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.