AJm 14.21
अथ स महात्मा तेन तस्य वणिग्जनस्य व्यसनोपनिपातेन परिदह्यमानहृदयो दीर्घम् उष्णम् अभिनिश्वस्य शनकैर् उवाच । अतिदूरम् उपेताः स्मः दुःखम् अस्मान् निवर्तितुम् । पर्यन्त इव लोकस्य नलमाल्य् एष सागरः
atha sa mahātmā tena tasya vaṇigjanasya vyasanopanipātena paridahyamānahṛdayo dīrgham uṣṇam abhiniśvasya śanakair uvāca / atidūram upetāḥ smaḥ duḥkham asmān nivartitum / paryanta iva lokasya nalamāly eṣa sāgaraḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.