अथ कदा चित् सत्त्वानां भाग्यसंपद्वैकल्यात् प्रमादाच् च वर्षाधिकृतानां देवपुत्राणां न सम्यग् देवो ववर्ष । असम्यग् वर्षिणि च देवे तत् सरः फुल्लकदम्बकुसुमगौरेण नवसलिलेन न यथापूर्वम् आपुपूरे । क्रमेण चोपगते निदाघसमये पटुतरदीप्तिभिः खेदालसगतिभिर् इव च दिनकरकिरणैस् तदभितप्तया च धरण्या ज्वालानुगतेनेव च ह्लादाभिलाषिणा मारुतेन तर्षवशाद् इव प्रत्यहम् आपीयमानं तत् सरः पल्वलीबभूव । निदाघकालज्वलितो विवस्वाञ् ज्वालावकर्षीव पटुश् च वायुः । ज्वरातुरेवाशिशिरा च भूमिस् तोयानि रोषाद् इव शोषयन्ति
atha kadā cit sattvānāṃ bhāgyasaṃpadvaikalyāt pramādāc ca varṣādhikṛtānāṃ devaputrāṇāṃ na samyag devo vavarṣa / asamyag varṣiṇi ca deve tat saraḥ phullakadambakusumagaureṇa navasalilena na yathāpūrvam āpupūre / krameṇa copagate nidāghasamaye paṭutaradīptibhiḥ khedālasagatibhir iva ca dinakarakiraṇais tadabhitaptayā ca dharaṇyā jvālānugateneva ca hlādābhilāṣiṇā mārutena tarṣavaśād iva pratyaham āpīyamānaṃ tat saraḥ palvalībabhūva / nidāghakālajvalito vivasvāñ jvālāvakarṣīva paṭuś ca vāyuḥ / jvarāturevāśiśirā ca bhūmis toyāni roṣād iva śoṣayanti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.