तन् मे दानातिशयविघ्नाय व्यायन्तुं नार्हन्ति भवन्त इति ॥ अमात्या ऊचुः । धनधान्यरत्नादि देवो दातुम् अर्हति न स्वचक्षुर् इति विज्ञापितम् अस्माभिः । तन् न देवं वयम् अतीर्थे प्रतारयामः ॥ राजोवाच । यद् एव याच्येत तद् एव दद्यान् नानीप्सितं प्रीणयतीह दत्तम् । किम् उह्यमानस्य जलेन तोयैर् दास्याम्य् अतः प्रार्थितम् अर्थम् अस्मै
tan me dānātiśayavighnāya vyāyantuṃ nārhanti bhavanta iti // amātyā ūcuḥ / dhanadhānyaratnādi devo dātum arhati na svacakṣur iti vijñāpitam asmābhiḥ / tan na devaṃ vayam atīrthe pratārayāmaḥ // rājovāca / yad eva yācyeta tad eva dadyān nānīpsitaṃ prīṇayatīha dattam / kim uhyamānasya jalena toyair dāsyāmy ataḥ prārthitam artham asmai
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.