अथ देवी प्रहर्षविस्मयविशालतराक्षी सबहुमानम् उदीक्षमाणा राजानम् उवाच । उपपन्नरूपः पुण्यानाम् अयम् एवंविधो विपाकाभ्युदयविशेषः । पुण्यफलप्रत्यक्षिणश् च महाराजस्य यद् अयं पुण्येष्व् आदरः । तद् एवम् एव पापप्रवृत्तिविमुखः पितेव प्रजानां सम्यक्परिपालनसुमुखः पुण्यगुणार्जनाभिमुखः । यशःश्रिया दानसमृद्धया ज्वलन् प्रतिष्ठिताज्ञः प्रतिराजमूर्धसु । समीरणाकुञ्चितसागराम्बरां चिरं महीं धर्मनयेन पालय
atha devī praharṣavismayaviśālatarākṣī sabahumānam udīkṣamāṇā rājānam uvāca / upapannarūpaḥ puṇyānām ayam evaṃvidho vipākābhyudayaviśeṣaḥ / puṇyaphalapratyakṣiṇaś ca mahārājasya yad ayaṃ puṇyeṣv ādaraḥ / tad evam eva pāpapravṛttivimukhaḥ piteva prajānāṃ samyakparipālanasumukhaḥ puṇyaguṇārjanābhimukhaḥ / yaśaḥśriyā dānasamṛddhayā jvalan pratiṣṭhitājñaḥ pratirājamūrdhasu / samīraṇākuñcitasāgarāmbarāṃ ciraṃ mahīṃ dharmanayena pālaya
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.