बोधिसत्त्व उवाच । अलं ते मन्युप्रणयेन । समनुनेष्याम्य् अहम् अत्रभवन्तं देवराजम् । न ह्य् असाव् अदाक्षिण्यानुवृत्तिर् नाप्य् अबहुमानविचेष्टितम् असमवधानकाम्यता वा भवतः । किं तु निरीक्ष्य ते रूपम् अमानुषाद्भुतं प्रसन्नकान्ति ज्वलितं च तेजसा । भवेत् प्रमादस् तपसीति मे भयं प्रसादसौम्याद् अपि दर्शनात् तव
bodhisattva uvāca / alaṃ te manyupraṇayena / samanuneṣyāmy aham atrabhavantaṃ devarājam / na hy asāv adākṣiṇyānuvṛttir nāpy abahumānaviceṣṭitam asamavadhānakāmyatā vā bhavataḥ / kiṃ tu nirīkṣya te rūpam amānuṣādbhutaṃ prasannakānti jvalitaṃ ca tejasā / bhavet pramādas tapasīti me bhayaṃ prasādasaumyād api darśanāt tava
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.