अथ स महात्मा प्रदानोचितत्वात् तपोवने ऽपि निवसन् कालोपनतम् अतिथिजनं यथासंनिहितेन मूलफलेन शुचिना सलिलेन हृद्याभिश् च स्वागताशीर्वादपेशलाभिस् तपस्विजनयोग्याभिर् वाग्भिः संपूजयति स्म । अतिथिजनोपयुक्तशेषेण च यात्रामात्रार्थम् अभ्यवहृतेन वन्येनाहारेण वर्तयाम् आस ॥ तस्य तपःप्रकर्षात् प्रविसृतेन यशसा समावर्जितहृदयः शक्रो देवानाम् इन्द्रः स्थैर्यजिज्ञासया तस्य महासत्त्वस्य तस्मिन्न् अरण्यायतने तापसजनोपभोगयोग्यं मूलफलम् अनुपूर्वेण सर्वम् अन्तर्धापयाम् आस । बोधिसत्त्वो ऽपि ध्यानप्रसृतमानसतया संतोषपरिचयाद् अनधिमूर्छितत्वाद् आहारे शरीरे चानभिष्वङ्गान् न तदन्तर्धानहेतुं मनसि चकार । स तरुणानि तरुपल्लवान्य् अधिश्राय तैर् आहारप्रयोजनम् अभिनिष्पाद्यापरितृष्यमाण आहारविशेषानुत्सुकः स्वस्थमतिस् तथैव विजहार । न क्व चिद् दुर्लभा वृत्तिः संतोषनियतात्मनाम् । कुत्र नाम न विद्यन्ते तृणपर्णजलाशयाः
atha sa mahātmā pradānocitatvāt tapovane 'pi nivasan kālopanatam atithijanaṃ yathāsaṃnihitena mūlaphalena śucinā salilena hṛdyābhiś ca svāgatāśīrvādapeśalābhis tapasvijanayogyābhir vāgbhiḥ saṃpūjayati sma / atithijanopayuktaśeṣeṇa ca yātrāmātrārtham abhyavahṛtena vanyenāhāreṇa vartayām āsa // tasya tapaḥprakarṣāt pravisṛtena yaśasā samāvarjitahṛdayaḥ śakro devānām indraḥ sthairyajijñāsayā tasya mahāsattvasya tasminn araṇyāyatane tāpasajanopabhogayogyaṃ mūlaphalam anupūrveṇa sarvam antardhāpayām āsa / bodhisattvo 'pi dhyānaprasṛtamānasatayā saṃtoṣaparicayād anadhimūrchitatvād āhāre śarīre cānabhiṣvaṅgān na tadantardhānahetuṃ manasi cakāra / sa taruṇāni tarupallavāny adhiśrāya tair āhāraprayojanam abhiniṣpādyāparitṛṣyamāṇa āhāraviśeṣānutsukaḥ svasthamatis tathaiva vijahāra / na kva cid durlabhā vṛttiḥ saṃtoṣaniyatātmanām / kutra nāma na vidyante tṛṇaparṇajalāśayāḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.