तद् अस्ति वो भाग्यशेषं यत् तादृशाद् देशकान्ताराद् इहागताः स्थ ॥ यक्षा ऊचुः । भद्र किंकृतो ऽयम् अस्य राज्ञः प्रभावो यद् अस्यामानुषा न प्रसहन्ते विषयनिवासिनं जनं हिंसितुम् इति । गोपालक उवाच । स्वमाहात्म्याधिगतः प्रभावो ऽयम् अस्माकं महाराजस्य । पश्यत ब्राह्मणाः । मैत्री तस्य बलं ध्वजाग्रशबलं त्व् आचारमात्रं बलं नासौ वेत्ति रुषं न चाह परुषं सम्यक् च गां रक्षति । धर्मस् तस्य नयो न नीतिनिकृतिः पूजार्थम् अर्थः सताम् इत्य् आश्चर्यमयो ऽपि दुर्जनधनं गर्वं च नालम्बते
tad asti vo bhāgyaśeṣaṃ yat tādṛśād deśakāntārād ihāgatāḥ stha // yakṣā ūcuḥ / bhadra kiṃkṛto 'yam asya rājñaḥ prabhāvo yad asyāmānuṣā na prasahante viṣayanivāsinaṃ janaṃ hiṃsitum iti / gopālaka uvāca / svamāhātmyādhigataḥ prabhāvo 'yam asmākaṃ mahārājasya / paśyata brāhmaṇāḥ / maitrī tasya balaṃ dhvajāgraśabalaṃ tv ācāramātraṃ balaṃ nāsau vetti ruṣaṃ na cāha paruṣaṃ samyak ca gāṃ rakṣati / dharmas tasya nayo na nītinikṛtiḥ pūjārtham arthaḥ satām ity āścaryamayo 'pi durjanadhanaṃ garvaṃ ca nālambate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.