एवमादिगुणशतसमुदितो ऽयम् अस्माकं स्वामी । तेनास्य न प्रसहन्ते विषयनिवासिनं जनम् उपद्रवाः । अपि च कियद् अहं वः शक्ष्यामि वक्तुम् । नृपतिगुणश्रवणकुतूहलैस् तु भवद्भिर् नगरम् एव युक्तं प्रवेष्टुं स्यात् । तत्र हि भवन्तः स्वधर्मानुरागाद् व्यवस्थितार्यमर्यादं नित्यक्षेमसुभिक्षत्वात् प्रमुदितसमृद्धम् अनुद्धतोदात्तवेषम् अभ्यागतातिथिजनविशेषवत्सलं नृपतिगुणाक्षिप्तहृदयं तत्कीर्त्याश्रयाः स्तुतीर् मङ्गलम् इव स्वस्त्ययनम् इव च प्रहर्षाद् अभ्यस्यन्तं जनं दृष्ट्वा राज्ञो गुणविस्तरम् अनुमास्यन्ते । सत्यां च गुणबहुमानोद्भावनायां तद्दिदृक्षायाम् अवश्यं तद्गुणप्रत्यक्षिणो भविष्यथेति ॥ अथ ते यक्षाः स्वप्रभावप्रतीघातात् तस्मिन् राजनि सा मर्षहृदया भावप्रयुक्तयापि युक्तया तया तथ्यया गुणकथया नैव मार्दवम् उपजग्मुः । प्रायेण खलु मन्दानाम् अमर्षज्वलितं मनः । यस्मिन् वस्तुनि तत्कीर्त्या तद् विशेषेण दह्यते
evamādiguṇaśatasamudito 'yam asmākaṃ svāmī / tenāsya na prasahante viṣayanivāsinaṃ janam upadravāḥ / api ca kiyad ahaṃ vaḥ śakṣyāmi vaktum / nṛpatiguṇaśravaṇakutūhalais tu bhavadbhir nagaram eva yuktaṃ praveṣṭuṃ syāt / tatra hi bhavantaḥ svadharmānurāgād vyavasthitāryamaryādaṃ nityakṣemasubhikṣatvāt pramuditasamṛddham anuddhatodāttaveṣam abhyāgatātithijanaviśeṣavatsalaṃ nṛpatiguṇākṣiptahṛdayaṃ tatkīrtyāśrayāḥ stutīr maṅgalam iva svastyayanam iva ca praharṣād abhyasyantaṃ janaṃ dṛṣṭvā rājño guṇavistaram anumāsyante / satyāṃ ca guṇabahumānodbhāvanāyāṃ taddidṛkṣāyām avaśyaṃ tadguṇapratyakṣiṇo bhaviṣyatheti // atha te yakṣāḥ svaprabhāvapratīghātāt tasmin rājani sā marṣahṛdayā bhāvaprayuktayāpi yuktayā tayā tathyayā guṇakathayā naiva mārdavam upajagmuḥ / prāyeṇa khalu mandānām amarṣajvalitaṃ manaḥ / yasmin vastuni tatkīrtyā tad viśeṣeṇa dahyate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.