अथ स राजा स्नेहप्रणयविश्रम्भवशाद् अनयापायदर्शिना हितोद्यतेन तेन जनेन परिनिष्ठुरम् इत्य् अभिधीयमानः प्रकृतिकोपाद् व्रीडावनतवदनः पुत्रवियोगचिन्तापरिगतहृदयः सायासम् अभिनिश्वस्य शिबीन् उवाच । यद्य् एष भवतां निर्बन्धस् तद् एकम् अपि तावद् अहोरात्रम् अस्य मृष्यताम् । प्रभातायां रजन्याम् अभिप्रेतं वो ऽनुष्ठाता विश्वंतर इति । एवम् अस्त्व् इति च प्रतिगृहीतानुनयः शिबिभिः स राजा क्षत्तारम् उवाच । गच्छेमं वृत्तान्तं विश्वंतराय निवेदयेति । स तथेति प्रतिश्रुत्य शोकाश्रुपरिषिक्तवदनो विश्वंतरं स्वभवनगतम् उपेत्य शोकदुःखावेगात् सस्वरं रुदन् पादयोर् अस्य न्यपतत् । अपि कुशलं राजकुलायेति च ससंभ्रमं विश्वंतरेणानुयुक्तः समवसीदन्न् अविशदपदाक्षरम् एनम् उवाच । कुशलं राजकुलायेति । अथ कस्माद् एवम् अधीरो ऽसीति च पुनर् अनुयुक्तो विश्वंतरेण क्षत्ता बाष्पवेगोपरुध्यमानगद्गदकण्ठः श्वासविस्खलितलुलिताक्षरं शनैर् इत्य् उवाच । सान्त्वगर्भाम् अनादृत्य नृपाज्ञाम् अप्य् अदक्षिणाः । राष्ट्रात् प्रव्राजयन्ति त्वां कुपिताः शिबयो नृप
atha sa rājā snehapraṇayaviśrambhavaśād anayāpāyadarśinā hitodyatena tena janena pariniṣṭhuram ity abhidhīyamānaḥ prakṛtikopād vrīḍāvanatavadanaḥ putraviyogacintāparigatahṛdayaḥ sāyāsam abhiniśvasya śibīn uvāca / yady eṣa bhavatāṃ nirbandhas tad ekam api tāvad ahorātram asya mṛṣyatām / prabhātāyāṃ rajanyām abhipretaṃ vo 'nuṣṭhātā viśvaṃtara iti / evam astv iti ca pratigṛhītānunayaḥ śibibhiḥ sa rājā kṣattāram uvāca / gacchemaṃ vṛttāntaṃ viśvaṃtarāya nivedayeti / sa tatheti pratiśrutya śokāśrupariṣiktavadano viśvaṃtaraṃ svabhavanagatam upetya śokaduḥkhāvegāt sasvaraṃ rudan pādayor asya nyapatat / api kuśalaṃ rājakulāyeti ca sasaṃbhramaṃ viśvaṃtareṇānuyuktaḥ samavasīdann aviśadapadākṣaram enam uvāca / kuśalaṃ rājakulāyeti / atha kasmād evam adhīro 'sīti ca punar anuyukto viśvaṃtareṇa kṣattā bāṣpavegoparudhyamānagadgadakaṇṭhaḥ śvāsaviskhalitalulitākṣaraṃ śanair ity uvāca / sāntvagarbhām anādṛtya nṛpājñām apy adakṣiṇāḥ / rāṣṭrāt pravrājayanti tvāṃ kupitāḥ śibayo nṛpa
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.