अथ बोधिसत्त्वस्य स्वयम् एव रथधुर्यताम् उपगन्तुकामस्य गाढतरं परिकरम् अभिसंयच्छमानस्य रोहितमृगरूपिणश् चत्वारो यक्षकुमाराः सुविनीता इव सदश्वाः स्वयम् एव रथयुगं स्कन्धप्रदेशैः प्रत्यपद्यन्त । तांस् तु दृष्ट्वा हर्षविस्मयविशालतराक्षीं मद्रीं बोधिसत्त्व उवाच । तपोधनाध्यासनसत्कृतानां पश्य प्रभावातिशयं वनानाम् । यत्रैवम् अभ्यागतवत्सलत्वं संरूढमूलं मृगपुंगवेषु
atha bodhisattvasya svayam eva rathadhuryatām upagantukāmasya gāḍhataraṃ parikaram abhisaṃyacchamānasya rohitamṛgarūpiṇaś catvāro yakṣakumārāḥ suvinītā iva sadaśvāḥ svayam eva rathayugaṃ skandhapradeśaiḥ pratyapadyanta / tāṃs tu dṛṣṭvā harṣavismayaviśālatarākṣīṃ madrīṃ bodhisattva uvāca / tapodhanādhyāsanasatkṛtānāṃ paśya prabhāvātiśayaṃ vanānām / yatraivam abhyāgatavatsalatvaṃ saṃrūḍhamūlaṃ mṛgapuṃgaveṣu
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.