अथ बोधिसत्त्वः प्रीतमना रथाद् अवतार्य स्वजनं निर्यात्य रथवरं ब्राह्मणाय जालिनं कुमारम् अङ्केनादाय पद्भ्याम् एवाध्वानं प्रत्यपद्यत । अविमनस्कैव च मद्री कृष्णाजिनां कुमारीम् अङ्केन परिगृह्य पृष्ठतो ऽन्वगच्छद् एनम् ॥ निमन्त्रयाम् आसुर् इव द्रुमास् तं हृद्यैः फलैर् आनमिताग्रशाखाः । पुण्यानुभावाद् अभिवीक्षमाणाः शिष्या विनीता इव च प्रणेमुः
atha bodhisattvaḥ prītamanā rathād avatārya svajanaṃ niryātya rathavaraṃ brāhmaṇāya jālinaṃ kumāram aṅkenādāya padbhyām evādhvānaṃ pratyapadyata / avimanaskaiva ca madrī kṛṣṇājināṃ kumārīm aṅkena parigṛhya pṛṣṭhato 'nvagacchad enam // nimantrayām āsur iva drumās taṃ hṛdyaiḥ phalair ānamitāgraśākhāḥ / puṇyānubhāvād abhivīkṣamāṇāḥ śiṣyā vinītā iva ca praṇemuḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.