स प्रत्यहम् अभिगतम् अर्थिजनम् अभिलषिताधिकैर् अक्लिष्टैर् अर्थविसर्गैः प्रियवचनोपचारमनोहरैर् अतीव प्रह्लादयाम् आस । पर्वदिवसेषु च पोषधनियमप्रशमविभूषणः शिरःस्नातः शुक्लक्षौमवासा हिमगिरिशिखरसंनिकाशं मदलेखाभ्यलंकृतमुखं लक्षणविनयजवसत्त्वसंपन्नं गन्धहस्तिनं समाज्ञातम् औपवाह्यं द्विरदवरम् अभिरुह्य समन्ततो नगरस्याभिनिविष्टान्य् अर्थिजननिपानभूतानि स्वानि सत्त्रागाराणि प्रत्यवेक्षते स्म । तथा च प्रीतिविशेषम् अधिजगाम । न हि तां कुरुते प्रीतिं विभूतिर् भवनाश्रिता । संक्राम्यमाणार्थिजने सैव दानप्रियस्य याम्
sa pratyaham abhigatam arthijanam abhilaṣitādhikair akliṣṭair arthavisargaiḥ priyavacanopacāramanoharair atīva prahlādayām āsa / parvadivaseṣu ca poṣadhaniyamapraśamavibhūṣaṇaḥ śiraḥsnātaḥ śuklakṣaumavāsā himagiriśikharasaṃnikāśaṃ madalekhābhyalaṃkṛtamukhaṃ lakṣaṇavinayajavasattvasaṃpannaṃ gandhahastinaṃ samājñātam aupavāhyaṃ dviradavaram abhiruhya samantato nagarasyābhiniviṣṭāny arthijananipānabhūtāni svāni sattrāgārāṇi pratyavekṣate sma / tathā ca prītiviśeṣam adhijagāma / na hi tāṃ kurute prītiṃ vibhūtir bhavanāśritā / saṃkrāmyamāṇārthijane saiva dānapriyasya yām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.