अथ स ब्राह्मणो लाभातिहर्षात् ससंभ्रमाकुलितमतिर् बोधिसत्त्वतनयापहरणत्वरया संक्षिप्तपदम् आशीर्वचनम् उक्त्वा निर्गम्यताम् इत्य् आज्ञाकर्कशेन वचसा कुमाराव् आश्रमपदान् निष्क्रामयितुम् आरेभे ॥ अथ कुमारौ वियोगदुःखातिभारव्यथितहृदयौ पितरम् अभिप्रणम्य बाष्पोपरुध्यमाननयनाव् ऊचतुः । अम्बा च तात निष्क्रान्ता त्वं च नौ दातुम् इच्छसि । यावत् ताम् अपि पश्येव ततो दास्यति नौ भवान्
atha sa brāhmaṇo lābhātiharṣāt sasaṃbhramākulitamatir bodhisattvatanayāpaharaṇatvarayā saṃkṣiptapadam āśīrvacanam uktvā nirgamyatām ity ājñākarkaśena vacasā kumārāv āśramapadān niṣkrāmayitum ārebhe // atha kumārau viyogaduḥkhātibhāravyathitahṛdayau pitaram abhipraṇamya bāṣpoparudhyamānanayanāv ūcatuḥ / ambā ca tāta niṣkrāntā tvaṃ ca nau dātum icchasi / yāvat tām api paśyeva tato dāsyati nau bhavān
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.