श्रुत्वैतां तु कथां तपोधनगणैः पृष्टः पुनर् विस्मितैः को हेतुर् भगवन् यद् अस्य मदनस् तावान् मुनेर् अप्य् अभूत् । जाबालिः पुनर् आह नन्व् अभिहितं स्त्रीवीर्यतः केवलाद् उत्पन्नो ऽयम् अतो रजस्वलतया नारीस्वभावो ऽभवत्
śrutvaitāṃ tu kathāṃ tapodhanagaṇaiḥ pṛṣṭaḥ punar vismitaiḥ ko hetur bhagavan yad asya madanas tāvān muner apy abhūt / jābāliḥ punar āha nanv abhihitaṃ strīvīryataḥ kevalād utpanno 'yam ato rajasvalatayā nārīsvabhāvo 'bhavat
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.