जितम् अस्माकम् उद्भिन्नम् अस्माकम् अभ्य् अष्ठां विश्वाः पृतना अरातीः । इदम् अहम् आमुष्यायणस्यामुष्याः पुत्रस्य वर्चस् तेजः प्राणम् आयुर् नि वेष्टयामीदम् एनम् अधराञ्चं पादयामि ॥३६॥
jitam asmākam udbhinnam asmākam abhy aṣṭhāṃ viśvāḥ pṛtanā arātīḥ | idam aham āmuṣyāyaṇasyāmuṣyāḥ putrasya varcas tejaḥ prāṇam āyur ni veṣṭayāmīdam enam adharāñcaṃ pādayāmi ||36||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Ours [is] what is conquered, ours what has shot up; I have withstood (abhi-sthā) all fighters, niggards; now do I involve (ni-veṣṭ) the splendor, brightness, breath, life-time of him of such-and-such lineage, son of such-and-such mother; now do I make him fall (pad) downward.
Translated by William Dwight Whitney (1905)