त्वम् इन्द्रासि विश्वजित् सर्ववित् पुरुहूतस् त्वम् इन्द्र । त्वम् इन्द्रेमं सुहवं स्तोमम् एरयस्व स नो मृड सुमतौ ते स्याम तवेद् विष्णो बहूधा वीर्याणि । त्वं नः पृणीहि पशुभिर् विश्वरूपैः सुधायां मा धेहि परमे व्योमन् ॥११॥
tvam indrāsi viśvajit sarvavit puruhūtas tvam indra | tvam indremaṃ suhavaṃ stomam erayasva sa no mṛḍa sumatau te syāma taved viṣṇo bahūdhā vīryāṇi | tvaṃ naḥ pṛṇīhi paśubhir viśvarūpaiḥ sudhāyāṃ mā dhehi parame vyoman ||11||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Thou, O Indra, art all-conquering, all-gaining (sarva-víd); much invoked [art] thou, O Indra; do thou, O Indra, send onward this well-invoking praise; be thou gracious to us; may we be in thy favor.—Thine, O Vishṇu etc. etc.
Translated by William Dwight Whitney (1905)