मा त्वा दभन्त् सलिले अप्स्व् अन्तर् ये पाशिन उपतिष्ठन्त्य् अत्र । हित्वाशस्तिं दिवम् आरुक्ष एतां स नो मृड सुमतौ ते स्याम तवेद् विष्णो बहूधा वीर्यानि । त्वं नः पृणीहि पशुभिर् विश्वरूपैः सुधायां मा धेहि परमे व्योमन् ॥८॥
mā tvā dabhant salile apsv antar ye pāśina upatiṣṭhanty atra | hitvāśastiṃ divam ārukṣa etāṃ sa no mṛḍa sumatau te syāma taved viṣṇo bahūdhā vīryāni | tvaṃ naḥ pṛṇīhi paśubhir viśvarūpaiḥ sudhāyāṃ mā dhehi parame vyoman ||8||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Let them not damage thee in the sea, within the waters—they who approach there having fetters; quitting imprecation, thou hast ascended that sky; be thou then gracious to us; may we be in thy favor.—Thine, O Vishṇu etc. etc.
Translated by William Dwight Whitney (1905)