इमा या देवीः प्रदिशश् चतस्रो वातपत्नीर् अभि सूर्यो विचष्टे । एवाहं त्वां क्षेत्रियान् निरृत्या जामिशंसाद् द्रुहो मुञ्चामि वरुणस्य पाशात् । अनागसं ब्रह्मणा त्वा कृनोमि शिवे ते द्यावापृथिवी उभे स्ताम् ॥४॥
imā yā devīḥ pradiśaś catasro vātapatnīr abhi sūryo vicaṣṭe | evāhaṃ tvāṃ kṣetriyān nirṛtyā jāmiśaṃsād druho muñcāmi varuṇasya pāśāt | anāgasaṃ brahmaṇā tvā kṛnomi śive te dyāvāpṛthivī ubhe stām ||4||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
These four heavenly (devá) directions, having the wind as lord, upon which the sun looks out—so from kṣetriyá, etc. etc.
Translated by William Dwight Whitney (1905)