AVŚ 2.10.7
अहा अरातिम् अविदः स्योनम् अप्य् अभूर् भद्रे सुकृतस्य लोके । एवाहं त्वां क्षेत्रियान् निरृत्या जामिशंसाद् द्रुहो मुञ्चामि वरुणस्य पाशात् । अनागसं ब्रह्मणा त्वा कृणोमि शिवे ते द्यावापृथिवी उभे स्ताम् ॥७॥
ahā arātim avidaḥ syonam apy abhūr bhadre sukṛtasya loke | evāhaṃ tvāṃ kṣetriyān nirṛtyā jāmiśaṃsād druho muñcāmi varuṇasya pāśāt | anāgasaṃ brahmaṇā tvā kṛṇomi śive te dyāvāpṛthivī ubhe stām ||7||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Thou hast left niggardy, hast found what is pleasant; thou hast come to be in the excellent world of what is well done: so from kṣetriyá, etc. etc.
Translated by William Dwight Whitney (1905)