Library·Atharvaveda Saṃhitā (Śaunaka)·5·5.7

Atharvaveda Saṃhitā (Śaunaka) 5.7

आ नो भर मा परि ष्ठा अराते मा नो रक्षीर् दक्षिणां नीयमानाम् । नमो वीर्त्साया असमृद्धये नमो अस्त्व् अरातये ॥१॥

ā no bhara mā pari ṣṭhā arāte mā no rakṣīr dakṣiṇāṃ nīyamānām | namo vīrtsāyā asamṛddhaye namo astv arātaye ||1||

Bring to us, stand not about, O niggard; do not prevent (? rakṣ) our sacrificial gift as led [away]; homage be to baffling (vīrtsā́), to ill-success; homage be to the niggard.

Translated by William Dwight Whitney (1905)

यम् अराते पुरोधत्से पुरुषं परिरापिणम् । नमस् ते तस्मै कृण्मो मा वनिं व्यथयीर् मम ॥२॥

yam arāte purodhatse puruṣaṃ parirāpiṇam | namas te tasmai kṛṇmo mā vaniṃ vyathayīr mama ||2||

What wheedling (? parirāpín) man thou puttest forward, O niggard, to him of thine we pay homage: do not thou disturb my winning (vaní).

Translated by William Dwight Whitney (1905)

प्र णो वनिर् देवकृता दिवा नक्तं च कल्पताम् । अरातिम् अनुप्रेमो वयं नमो अस्त्व् अरातये ॥३॥

pra ṇo vanir devakṛtā divā naktaṃ ca kalpatām | arātim anupremo vayaṃ namo astv arātaye ||3||

Let our god-made winning progress (pra-kḷp) by day and by night; we go forth after the niggard; homage be to the niggard.

Translated by William Dwight Whitney (1905)

सरस्वतीम् अनुमतिं भगं यन्तो हवामहे । वाचम् जुष्टां मधुमतीम् अवादिषं देवानां देवहूतिषु ॥४॥

sarasvatīm anumatiṃ bhagaṃ yanto havāmahe | vācam juṣṭāṃ madhumatīm avādiṣaṃ devānāṃ devahūtiṣu ||4||

Sarasvatī, Anumati, Bhaga, we going call on; pleasant (juṣṭá) honeyed speech have I spoken in the god-invocations of the gods.

Translated by William Dwight Whitney (1905)

यं याचाम्य् अहं वाचा सरस्वत्या मनोयुजा । श्रद्धा तम् अद्य विन्दतु दत्ता सोमेन बभ्रुणा ॥५॥

yaṃ yācāmy ahaṃ vācā sarasvatyā manoyujā | śraddhā tam adya vindatu dattā somena babhruṇā ||5||

Whomever I solicit (yāc) with speech, with Sarasvatī, mind-yoked, him may faith find today, given by the brown soma.

Translated by William Dwight Whitney (1905)

मा वनिं मा वाचं नो वीर्त्सीर् उभाव् इन्द्राग्नी आ भरतां नो वसूनि । सर्वे नो अद्य दित्सन्तो ऽरातिं प्रति हर्यत ॥६॥

mā vaniṃ mā vācaṃ no vīrtsīr ubhāv indrāgnī ā bharatāṃ no vasūni | sarve no adya ditsanto 'rātiṃ prati haryata ||6||

Do not thou baffle our winning nor speech. Let Indra and Agni both bring good things to us. De ye all, willing today to give to us, welcome the niggard.

Translated by William Dwight Whitney (1905)

परो ऽपेह्य् असमृद्धे वि ते हेतिं नयामसि । वेद त्वाहं निमीवन्तीं नितुदन्तीम् अराते ॥७॥

paro 'pehy asamṛddhe vi te hetiṃ nayāmasi | veda tvāhaṃ nimīvantīṃ nitudantīm arāte ||7||

Go thou far away, O ill-success; we conduct away thy missile; I know thee, O niggard, as one putting (? mīv) down, thrusting down.

Translated by William Dwight Whitney (1905)

उत नग्ना बोभुवती स्वप्नया सचसे जनम् । अराते चित्तं वीर्त्सन्त्य् आकूतिं पुरुषस्य च ॥८॥

uta nagnā bobhuvatī svapnayā sacase janam | arāte cittaṃ vīrtsanty ākūtiṃ puruṣasya ca ||8||

Likewise, greatly making thyself naked, thou fastenest on (sac) a person in dreams, O niggard, baffling the plan and design of a man (púruṣa).

Translated by William Dwight Whitney (1905)

या महती महोन्माना विश्वा आशा व्यानशे । तस्यै हिरण्यकेश्यै निरृत्या अकरं नमः ॥९॥

yā mahatī mahonmānā viśvā āśā vyānaśe | tasyai hiraṇyakeśyai nirṛtyā akaraṃ namaḥ ||9||

She that, being great, of great height (-unmāna), permeated all regions—to her, the golden-haired, to perdition have I paid homage.

Translated by William Dwight Whitney (1905)

हिरण्यवर्णा सुभगा हिरण्यकशिपुर् मही । तस्यै हिरण्यद्रापये ऽरात्या अकरं नमः ॥१०॥

hiraṇyavarṇā subhagā hiraṇyakaśipur mahī | tasyai hiraṇyadrāpaye 'rātyā akaraṃ namaḥ ||10||

Gold-colored, fortunate, gold-cushioned, great—to her, the golden-mantled, to the niggard have I paid homage.

Translated by William Dwight Whitney (1905)