तथा विशेषतः समशनमध्यशनममात्रशनं विषमाशनं च वर्जयेत्। तत्र पथ्यापथ्येमकत्रभुक्तं समशनम्। भुक्तस्योपरि भुक्तमध्यशनम्। अमात्राशनं पुनः पृथगेवोपदेक्ष्यते। अप्राप्तातीतकालं तु भुक्तं विषमाशनमिति। भुञ्जानस्तु पेयायूषरसान् व्यञ्जनानि राजतेषु पात्रेषु निदध्यात्। परिशुष्कप्रदिग्धानत्युष्णं च पयः सौवर्णेषु। खलखट्वरकाम्बलिकान् कांस्येषु। रागषाडवसट्टकान् वज्रवैडूर्य विचित्रेषु। घृतमायसे पयः सुशीतं ताम्रमये पानीय पानकानि च मृद्धेमस्फटिककाचमयेषु औदनं च विस्तीर्णे मनोरमे स्थाने। अन्यथा हि वर्णगन्धरसान्यत्वादहितं स्यात्॥
tathā viśeṣataḥ samaśanamadhyaśanamamātraśanaṃ viṣamāśanaṃ ca varjayet| tatra pathyāpathyemakatrabhuktaṃ samaśanam| bhuktasyopari bhuktamadhyaśanam| amātrāśanaṃ punaḥ pṛthagevopadekṣyate| aprāptātītakālaṃ tu bhuktaṃ viṣamāśanamiti| bhuñjānastu peyāyūṣarasān vyañjanāni rājateṣu pātreṣu nidadhyāt| pariśuṣkapradigdhānatyuṣṇaṃ ca payaḥ sauvarṇeṣu| khalakhaṭvarakāmbalikān kāṃsyeṣu| rāgaṣāḍavasaṭṭakān vajravaiḍūrya vicitreṣu| ghṛtamāyase payaḥ suśītaṃ tāmramaye pānīya pānakāni ca mṛddhemasphaṭikakācamayeṣu audanaṃ ca vistīrṇe manorame sthāne| anyathā hi varṇagandharasānyatvādahitaṃ syāt||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.