अप्रवृत्तौ तु भेषजोत्तेजनार्थमुष्णोदकं पाययेत्। पाणितापैश्च जठरं स्वेदयेत्। प्रवृत्ते च दीप्ताग्नेः स्निग्धवपुषा बहुदोषस्याल्पदोषे नैव वा प्रवृत्तेऽल्पदोषस्यापि जीर्णभैषज्यस्याहःशेषं बलं चापेक्ष्य भूयो मात्रां विदध्यात्। न त्वजीर्णौषधस्यातियोगभयात्॥
apravṛttau tu bheṣajottejanārthamuṣṇodakaṃ pāyayet| pāṇitāpaiśca jaṭharaṃ svedayet| pravṛtte ca dīptāgneḥ snigdhavapuṣā bahudoṣasyālpadoṣe naiva vā pravṛtte'lpadoṣasyāpi jīrṇabhaiṣajyasyāhaḥśeṣaṃ balaṃ cāpekṣya bhūyo mātrāṃ vidadhyāt| na tvajīrṇauṣadhasyātiyogabhayāt||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.