कृतनस्यस्याम्यविभ्रंशं विऋव्तोध्वस्रोतस्तया कुर्यात्। अनुवासनं तु दोषोत्क्लेशम्। प्रसक्तच्छर्द्यादीनां वायुर्निरूहमूर्ध्वं नयेत्। अनुवासनं च। अर्शसस्यावृतमार्गत्वादनागच्छन्बस्तिः प्राणान् हिंस्यात्। स्नेहः पुनरर्शांस्यभिष्यन्द्याध्मानाय स्यात्। बद्धोदराद्याध्मानान्तानां भृशतरमाध्मानान्मृत्युः। अलसकार्तादीनां चामदोषात्। अरोचकार्तादीनां यथास्वमामयवृद्धिः। गर्भिण्याः पूर्वोक्तो दोषः॥
kṛtanasyasyāmyavibhraṃśaṃ viṛvtodhvasrotastayā kuryāt| anuvāsanaṃ tu doṣotkleśam| prasaktacchardyādīnāṃ vāyurnirūhamūrdhvaṃ nayet| anuvāsanaṃ ca| arśasasyāvṛtamārgatvādanāgacchanbastiḥ prāṇān hiṃsyāt| snehaḥ punararśāṃsyabhiṣyandyādhmānāya syāt| baddhodarādyādhmānāntānāṃ bhṛśataramādhmānānmṛtyuḥ| alasakārtādīnāṃ cāmadoṣāt| arocakārtādīnāṃ yathāsvamāmayavṛddhiḥ| garbhiṇyāḥ pūrvokto doṣaḥ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.