दीप्तानिं च सायं लघ्वन्नं भोजयेत्। नैव चानागतस्नेहं द्वितीयेऽहनि। न च तमनुवासयेत्। आगमनकालस्तु परो यामत्रयम्। ततः परमनागच्छन्तमहोरात्रमुपेक्षेत। तदाप्यनिवर्तमाने फलवर्तिभिर्लवणारनालप्रायैर्वा तीक्ष्णबस्तिभिः शोधयेत्। स्नेहव्यापत्सिद्धिं चावेक्षेत। अतिरौक्ष्यादनागच्छन्नचेज्जाड्याद्युपद्रवाय् स्यात् तथाप्युपेक्ष्यः। शीघ्रनिवृत्ते तु विना मलेन केवले स्नेह स्नेहमन्यं पुनर्योजयेत्। न ह्यसावतिष्ठन् कार्यकरो भवति। सुखोषितं चैनं तथाकृतवमनविरेकास्थापनान्यतमं प्रायः शुण्ठीधान्यक्वाथमितरच्चोष्णोदकं वा स्नेहशेषजरणाय वातकफोपशान्तये च पाययेत्॥
dīptāniṃ ca sāyaṃ laghvannaṃ bhojayet| naiva cānāgatasnehaṃ dvitīye'hani| na ca tamanuvāsayet| āgamanakālastu paro yāmatrayam| tataḥ paramanāgacchantamahorātramupekṣeta| tadāpyanivartamāne phalavartibhirlavaṇāranālaprāyairvā tīkṣṇabastibhiḥ śodhayet| snehavyāpatsiddhiṃ cāvekṣeta| atiraukṣyādanāgacchannacejjāḍyādyupadravāy syāt tathāpyupekṣyaḥ| śīghranivṛtte tu vinā malena kevale sneha snehamanyaṃ punaryojayet| na hyasāvatiṣṭhan kāryakaro bhavati| sukhoṣitaṃ cainaṃ tathākṛtavamanavirekāsthāpanānyatamaṃ prāyaḥ śuṇṭhīdhānyakvāthamitaraccoṣṇodakaṃ vā snehaśeṣajaraṇāya vātakaphopaśāntaye ca pāyayet||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.