तिल्वकफलसिद्धक्षीरदध्ना च सह मांसरसान् कल्पयेत्। यथोक्ताश्च यवागूः स्निग्धाश्च नस्यधूमकवलग्रहाः प्रयोज्याः। कृष्णभूमिकेदारं रोहिणीकाष्ठैर्नातिशुष्कैर्दाहयेत्। उपलिप्य च गोमयेन पुनः खदिरकाष्ठैर्दग्ध्वा तद्भस्मापनीय तत्र शीतीभूते तैलं निषेचयेत्। उषितं च निशां खानयेत्। तामनुगततैलां मृत्तिकामादाय पञ्चमूलेन सह क्वाथयेत्। तमपि क्वाथं परिस्रुतमष्टगुणेन पयसा तैलावशेषं पाचयेत्। एतदप्यणुतैलं नावनात् सर्ववातव्याधिहरम्॥
tilvakaphalasiddhakṣīradadhnā ca saha māṃsarasān kalpayet| yathoktāśca yavāgūḥ snigdhāśca nasyadhūmakavalagrahāḥ prayojyāḥ| kṛṣṇabhūmikedāraṃ rohiṇīkāṣṭhairnātiśuṣkairdāhayet| upalipya ca gomayena punaḥ khadirakāṣṭhairdagdhvā tadbhasmāpanīya tatra śītībhūte tailaṃ niṣecayet| uṣitaṃ ca niśāṃ khānayet| tāmanugatatailāṃ mṛttikāmādāya pañcamūlena saha kvāthayet| tamapi kvāthaṃ parisrutamaṣṭaguṇena payasā tailāvaśeṣaṃ pācayet| etadapyaṇutailaṃ nāvanāt sarvavātavyādhiharam||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.