कफे तु सैन्धवपिप्पलीयुक्तं सर्पिर्बालं पाययेत्। सैन्धवमधुकसंसृष्टं वा मदनपुष्पकल्केन च सक्षौद्रेण स्तनं बालस्य चोष्ठमालिम्पेत्। तेन सुखं वमति। धात्रीं तु तीक्ष्णैर्वामयेत्। ततः कृतसंसर्जनां पञ्चमूलघनवचातिविषाक्वाथं पाययेत्। तगरसुरदारुसुरेन्द्रयवपृथ्वीकावृश्चिकालीक्वाथं वा। आरग्वधादिं मुस्तादिं वा। रूक्षोष्णांश्च नस्यधूमगण्डूषप्रदेहपरिषेकान् शीलयेत्। अविरुद्धं चान्नपानं योजयेत्॥
kaphe tu saindhavapippalīyuktaṃ sarpirbālaṃ pāyayet| saindhavamadhukasaṃsṛṣṭaṃ vā madanapuṣpakalkena ca sakṣaudreṇa stanaṃ bālasya coṣṭhamālimpet| tena sukhaṃ vamati| dhātrīṃ tu tīkṣṇairvāmayet| tataḥ kṛtasaṃsarjanāṃ pañcamūlaghanavacātiviṣākvāthaṃ pāyayet| tagarasuradārusurendrayavapṛthvīkāvṛścikālīkvāthaṃ vā| āragvadhādiṃ mustādiṃ vā| rūkṣoṣṇāṃśca nasyadhūmagaṇḍūṣapradehapariṣekān śīlayet| aviruddhaṃ cānnapānaṃ yojayet||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.