पित्तजे तु शूले प्रातः शर्करायुतं सर्पिः पाययेत्। ततः स्निग्धं विरेचयेत्। द्राक्षामधुकसिद्धं स्तन्यं कर्णपूरणं प्रयुञ्जीत। माक्षिकं वा। मधुकपद्मककल्कस्तन्य्सिद्धं वा सर्पिः। सितामधुकखर्जूरमृद्वीकाभिर्वा सक्षीरेक्षुरसं प्रियालकतैलं पाचितमभ्यङ्गनस्यकर्णपूरणैः शूलदाहघ्नम्॥
pittaje tu śūle prātaḥ śarkarāyutaṃ sarpiḥ pāyayet| tataḥ snigdhaṃ virecayet| drākṣāmadhukasiddhaṃ stanyaṃ karṇapūraṇaṃ prayuñjīta| mākṣikaṃ vā| madhukapadmakakalkastanysiddhaṃ vā sarpiḥ| sitāmadhukakharjūramṛdvīkābhirvā sakṣīrekṣurasaṃ priyālakatailaṃ pācitamabhyaṅganasyakarṇapūraṇaiḥ śūladāhaghnam||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.