वेल्लापामार्ग-व्योष-दार्वी-सुराला बीजं शैरीषं बार्हतं शैग्रवं च । सारो माधूकः सैन्धवं तार्क्ष्य-शैलं त्रुट्यौ पृथ्वीका शोधयन्त्य् उत्तमाङ्गम् ॥ ४ ॥ भद्रदारु नतं कुष्ठं दश-मूलं बला-द्वयम् । वायुं वीरतरादिश् च विदार्य्-आदिश् च नाशयेत्
vellāpāmārga-vyoṣa-dārvī-surālā bījaṃ śairīṣaṃ bārhataṃ śaigravaṃ ca | sāro mādhūkaḥ saindhavaṃ tārkṣya-śailaṃ truṭyau pṛthvīkā śodhayanty uttamāṅgam || 4 || bhadradāru nataṃ kuṣṭhaṃ daśa-mūlaṃ balā-dvayam | vāyuṃ vīratarādiś ca vidāry-ādiś ca nāśayet
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own. Machine-read from page scans and awaiting a person's proofreading; treat the text as provisional.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.