कासीसं सैन्धवं रास्ना शुण्ठी कुष्ठं च लाङ्गली । शिलाभ्रकाश्वमारं च जन्तुहृद् दन्ति-चित्रकौ ॥ १६।१+(१) ॥ हरितालं तथा स्वर्णक्षीरी तैश् च पचेत् समैः । तैलं सुधार्क-पयसी गवां मूत्रे चतुर्-गुणे ॥ १६।१+(२) ॥ एतद् अभ्यङ्गतो ऽर्शांसि क्षार-वत् पातयेद् द्रुतम् । क्षार-कर्म-करं ह्य् एतन् न च दूषयते वलीम् ॥ १६।१+(३) ॥ सक्तूनां पिण्डिकाभिर् वा स्निग्धानां तैल-सर्पिषा । रास्नाया हपुषाया वा पिण्डैर् वा कार्ष्ण्यगन्धिकैः
kāsīsaṃ saindhavaṃ rāsnā śuṇṭhī kuṣṭhaṃ ca lāṅgalī | śilābhrakāśvamāraṃ ca jantuhṛd danti-citrakau || 16.1+(1) || haritālaṃ tathā svarṇakṣīrī taiś ca pacet samaiḥ | tailaṃ sudhārka-payasī gavāṃ mūtre catur-guṇe || 16.1+(2) || etad abhyaṅgato 'rśāṃsi kṣāra-vat pātayed drutam | kṣāra-karma-karaṃ hy etan na ca dūṣayate valīm || 16.1+(3) || saktūnāṃ piṇḍikābhir vā snigdhānāṃ taila-sarpiṣā | rāsnāyā hapuṣāyā vā piṇḍair vā kārṣṇyagandhikaiḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own. Machine-read from page scans and awaiting a person's proofreading; treat the text as provisional.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.