पिष्टैः सिद्धं सर्पिषः प्रस्थम् एभिः क्रूरे कोष्ठे स्नेहनं रेचनं च । कुष्ठ-श्वित्र-प्लीह-वर्ध्माश्म-गुल्मान् हन्यात् कृच्छ्रांस् तन् महा-वज्रकाख्यम् ॥ २० ॥ दन्त्य्-आढकम् अपां द्रोणे पक्त्वा तेन घृतं पचेत् । धामार्गव-पले पीतं तद् ऊर्ध्वाधो विशुद्धि-कृत्
piṣṭaiḥ siddhaṃ sarpiṣaḥ prastham ebhiḥ krūre koṣṭhe snehanaṃ recanaṃ ca | kuṣṭha-śvitra-plīha-vardhmāśma-gulmān hanyāt kṛcchrāṃs tan mahā-vajrakākhyam || 20 || danty-āḍhakam apāṃ droṇe paktvā tena ghṛtaṃ pacet | dhāmārgava-pale pītaṃ tad ūrdhvādho viśuddhi-kṛt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own. Machine-read from page scans and awaiting a person's proofreading; treat the text as provisional.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.