अभावं बादरिर् आह ह्य् एवम् ऽसंकल्पादेवास्य पितरः समुत्तिष्ठन्तिऽ (छा। ८।२।१) इत्यादि श्रुतेः मनः तावत् संकल्पसाधनं सिद्धम् । शरीर इन्द्रियाणि पुनः प्राप्त ऐश्वर्यस्य विदुषः सन्ति न वा सन्ति इति समीक्ष्यते । तत्र बादरिः तावत् आचार्यः शरीरस्य इन्द्रियाणां च अभावं महीयमानस्य विदुषो मन्यते । कस्मात् । एवं हि आह आम्नायः ऽमनसैतान्कामान्पश्यन्रमतेऽ (छा। ८।१२।५) ऽय एते ब्रह्मलोकेऽ (छा। ८।१३।१) इति । यदि मनसा शरीर इन्द्रियाणां मोक्षे ॥ १० ॥
abhāvaṃ bādarir āha hy evam 'saṃkalpādevāsya pitaraḥ samuttiṣṭhanti' (chā. 8.2.1) ityādi śruteḥ manaḥ tāvat saṃkalpasādhanaṃ siddham / śarīra indriyāṇi punaḥ prāpta aiśvaryasya viduṣaḥ santi na vā santi iti samīkṣyate / tatra bādariḥ tāvat ācāryaḥ śarīrasya indriyāṇāṃ ca abhāvaṃ mahīyamānasya viduṣo manyate / kasmāt / evaṃ hi āha āmnāyaḥ 'manasaitānkāmānpaśyanramate' (chā. 8.12.5) 'ya ete brahmaloke' (chā. 8.13.1) iti / yadi manasā śarīra indriyāṇāṃ mokṣe // 10 //
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.