Bṛhadāraṇyaka Upaniṣad (Kāṇva) 1.1

उषा वा अश्वस्य मेध्यस्य शिरः । सूर्यश् चक्षुर् वातः प्राणो व्यात्तम् अग्निर् वैश्वानरः संवत्सर आत्माश्वस्य मेध्यस्य । द्यौः पृष्ठम् अन्तरिक्षम् उदरं पृथिवी पाजस्यं दिशः पार्श्वे अवान्तरदिशः पर्शव ऋतवो ऽङ्गानि मासाश् चार्धमासाश् च पर्वाण्य् अहोरात्राणि प्रतिष्ठा नक्षत्राण्य् अस्थीनि नभो मांसानि । ऊवध्यं सिकताः सिन्धवो गुदा यकृच् च क्लोमानश् च पर्वता ओषधयश् च वनस्पतयश् च लोमानि । उद्यन् पूर्वार्धो निम्लोचञ् जघनार्धः । यद् विजृम्भते तद् विद्योतते । यद् विधूनुते तत् स्तनयति । यन् मेहति तद् वर्षति । वाग् एवास्य वाक्

uṣā vā aśvasya medhyasya śiraḥ | sūryaś cakṣur vātaḥ prāṇo vyāttam agnir vaiśvānaraḥ saṃvatsara ātmāśvasya medhyasya | dyauḥ pṛṣṭham antarikṣam udaraṃ pṛthivī pājasyaṃ diśaḥ pārśve avāntaradiśaḥ parśava ṛtavo 'ṅgāni māsāś cārdhamāsāś ca parvāṇy ahorātrāṇi pratiṣṭhā nakṣatrāṇy asthīni nabho māṃsāni | ūvadhyaṃ sikatāḥ sindhavo gudā yakṛc ca klomānaś ca parvatā oṣadhayaś ca vanaspatayaś ca lomāni | udyan pūrvārdho nimlocañ jaghanārdhaḥ | yad vijṛmbhate tad vidyotate | yad vidhūnute tat stanayati | yan mehati tad varṣati | vāg evāsya vāk

Sanskrit only: no published translation is held for this verse.

अहर् वा अश्वं पुरस्तान् महिमान्वजायत । तस्य पूर्वे समुद्रे योनिः । रात्रिर् एनं पश्चान् महिमान्वजायत । तस्यापरे समुद्रे योनिर् । एतौ वा अश्वं महिमानाव् अभितः सम्बभूवतुः । हयो भूत्वा देवान् अवहद् वाजी गन्धर्वान् अर्वासुरान् अश्वो मनुष्यान् । समुद्र एवास्य बन्धुः समुद्रो योनिः

ahar vā aśvaṃ purastān mahimānvajāyata | tasya pūrve samudre yoniḥ | rātrir enaṃ paścān mahimānvajāyata | tasyāpare samudre yonir | etau vā aśvaṃ mahimānāv abhitaḥ sambabhūvatuḥ | hayo bhūtvā devān avahad vājī gandharvān arvāsurān aśvo manuṣyān | samudra evāsya bandhuḥ samudro yoniḥ

Sanskrit only: no published translation is held for this verse.