दैवी संपत् या सा विमोक्षाय संसार-बन्धनात् । निबन्धाय नियतो बन्धो निबन्धस् तद्-अर्थम् आसुरी संपत् मता अभिप्रेता । तथा राक्षसी च । तत्रैवम् उक्ते सत्य् अर् जुनस्यान्तर्-गतं भावम् किम् अहम् आसुर-संपद्-युक्तः ? किं वा दैव-संपद्-युक्तः ? इत्य् एवम् आलोचना-रूपम् आलक्ष्य आह भगवान् - मा शुचः शोकं मा कार्षीः । संपदं दैवीम् अभिजातो ऽस्य् अभिलक्ष्य जातो ऽसि । भावि-कल्याणस् त्वम् असीत्य् अर्थः । हे पाण्डाव
daivī saṃpat yā sā vimokṣāya saṃsāra-bandhanāt | nibandhāya niyato bandho nibandhas tad-artham āsurī saṃpat matā abhipretā | tathā rākṣasī ca | tatraivam ukte saty ar junasyāntar-gataṃ bhāvam kim aham āsura-saṃpad-yuktaḥ ? kiṃ vā daiva-saṃpad-yuktaḥ ? ity evam ālocanā-rūpam ālakṣya āha bhagavān - mā śucaḥ śokaṃ mā kārṣīḥ | saṃpadaṃ daivīm abhijāto 'sy abhilakṣya jāto 'si | bhāvi-kalyāṇas tvam asīty arthaḥ | he pāṇḍāva
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.