किं च बहुभ्यो मृत्युभ्यः कृपया रक्षित्वा किमितीदानीं दृशा मन्मथं प्रेष्य घातयसीत्य् आहुः-विषेति । हे ऋषभ श्रेष्ठ, विषमयाज् जलाद्यो ऽप्ययो नाशस् तस्मात् तथा व्यालराक्षसाद् अघासुराद् वर्षान् मारुताद् वैद्युतानलाद् अशनिपातात् वृषो ऽऋष्टस्[*३९] तस्मान् मयात्मजाद् व्योमाद् विश्वतो ऽन्यस्माद् अपि सर्वतो भयाच् च कालियदमनादिना रक्षिताः किम् इदानीम् उपेक्षस इति भावः
kiṃ ca bahubhyo mṛtyubhyaḥ kṛpayā rakṣitvā kimitīdānīṃ dṛśā manmathaṃ preṣya ghātayasīty āhuḥ-viṣeti | he ṛṣabha śreṣṭha, viṣamayāj jalādyo 'pyayo nāśas tasmāt tathā vyālarākṣasād aghāsurād varṣān mārutād vaidyutānalād aśanipātāt vṛṣo 'ṛṣṭas[*39] tasmān mayātmajād vyomād viśvato 'nyasmād api sarvato bhayāc ca kāliyadamanādinā rakṣitāḥ kim idānīm upekṣasa iti bhāvaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.