अथ मूल-व्याख्याम् अनुसरामः । विराट्-तद्-अन्तर्यामिनोर् अभेद-विवक्षया पुरुष-सूक्तादाव् एक-पुरुषत्वं यथा निरूपितं, तथा गोलोक-तद्-अधिष्ठात्रोर् अप्य् आह एवम् इति । देवो गोलोकस् तद्-अधिष्ठातृ-श्री-गोविन्द-रूपः । सदानन्दम् इति तत्-स्वरूपम् इत्य् अर्थः । नपुंसकत्वं विज्ञानम् आनन्दं ब्रह्म इति श्रुतेः । आत्मारामस्य अन्य-निरपेक्षस्य प्रकृत्या मायया न समागमः । यथोक्तं द्वितीये - न यत्र माया किम् उतापरे हरेर् अनुव्रता यत्र सुरासुरार्चिताः [भ्प् २।९।१०] ॥६॥ माययारममाणस्य न वियोगस् तया सह । आत्मना रमया रेमे त्यक्त-कालं सिसृक्षया ।
atha mūla-vyākhyām anusarāmaḥ | virāṭ-tad-antaryāminor abheda-vivakṣayā puruṣa-sūktādāv eka-puruṣatvaṃ yathā nirūpitaṃ, tathā goloka-tad-adhiṣṭhātror apy āha evam iti | devo golokas tad-adhiṣṭhātṛ-śrī-govinda-rūpaḥ | sadānandam iti tat-svarūpam ity arthaḥ | napuṃsakatvaṃ vijñānam ānandaṃ brahma iti śruteḥ | ātmārāmasya anya-nirapekṣasya prakṛtyā māyayā na samāgamaḥ | yathoktaṃ dvitīye - na yatra māyā kim utāpare harer anuvratā yatra surāsurārcitāḥ [BhP 2.9.10] ||6|| māyayāramamāṇasya na viyogas tayā saha | ātmanā ramayā reme tyakta-kālaṃ sisṛkṣayā |
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.