अथ क्रम-प्राप्तं हरि-स्वरूपम् एकं निरूपयन् गुणावतार-महेश-प्रसङ्गाद् गुणावतारं विष्णुं निरूपयति दीपार्चिर् इति । तादृक्त्वे हेतुः । विवृत-हेत-समान-धर्मेति । यद्यॡ श्री-गोविन्दांशांशः कारणार्णव-शायी तस्य गर्भोदक-शायी, तस्य चावतारोऽयं विष्णुर् इति लभ्यते तथापि महा-दीपात् क्रम-परम्परयातिसूक्ष्म-निर्मल-दीपस्योदितस्य । ज्योति-रूपत्वांशे यथा तेन सह साम्यम् । तथा गोविन्देन विष्णुर् गम्यते । शम्भोस् तु तमोऽधिष्ठानत्वात् कज्ज्वल-मय-सूक्ष्म-दीप-शिखा-स्थानीयस्य न तथा साम्यम् इति बोधनाय तद् इत्थम् उच्यते । महा-विष्णोर् अपि कला-विशेषत्वेन दर्शयिष्यमाणत्वात् ॥४६॥ यः कारणार्णव-जले भजति स्म योग- निद्राम् अनन्त-जगद्-अण्ड-स-रोम-कूपः । आधार-शक्तिम् अवलम्ब्य परां स्व-मूर्तिं गोविन्दम् आदि-पुरुषं तम् अहं भजामि ॥४७॥
atha krama-prāptaṃ hari-svarūpam ekaṃ nirūpayan guṇāvatāra-maheśa-prasaṅgād guṇāvatāraṃ viṣṇuṃ nirūpayati dīpārcir iti | tādṛktve hetuḥ | vivṛta-heta-samāna-dharmeti | yadyaḸ śrī-govindāṃśāṃśaḥ kāraṇārṇava-śāyī tasya garbhodaka-śāyī, tasya cāvatāro'yaṃ viṣṇur iti labhyate tathāpi mahā-dīpāt krama-paramparayātisūkṣma-nirmala-dīpasyoditasya | jyoti-rūpatvāṃśe yathā tena saha sāmyam | tathā govindena viṣṇur gamyate | śambhos tu tamo'dhiṣṭhānatvāt kajjvala-maya-sūkṣma-dīpa-śikhā-sthānīyasya na tathā sāmyam iti bodhanāya tad ittham ucyate | mahā-viṣṇor api kalā-viśeṣatvena darśayiṣyamāṇatvāt ||46|| yaḥ kāraṇārṇava-jale bhajati sma yoga- nidrām ananta-jagad-aṇḍa-sa-roma-kūpaḥ | ādhāra-śaktim avalambya parāṃ sva-mūrtiṃ govindam ādi-puruṣaṃ tam ahaṃ bhajāmi ||47||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.