दीर्घमायुश्चिकीर्षन्त इति प्राणिनाम् आत्मनश् च ॥ १ ज्ञानार्थं ज्ञानरूपं वा चक्षुर् ज्ञानचक्षुः तेन ज्ञानचक्षुषा ॥ २ गृहीतेन तेनायुर्वेदेन किं ददृशुरित्याह सामान्यं चेत्यादि ॥ ३ एषां चोत्तरत्र लक्षणं षण्णां पदार्थानां विश्वरूपाणां भविष्यति तेनैतत् तत्रैव व्याकरणीयम् ॥ ४ तद् इति सामान्यादि ॥ ५ तन्त्रोक्तं विधिम् इति अपथ्यपरिहारपथ्योपादानरूपम् ॥ ६ शर्म सुखम् ॥ ७ परम् इति दुःखानाक्रान्तम् ॥ ८ अनित्वरम् इति अगत्वरम् ॥ ९] अथ मैत्रीपरः पुण्यमायुर्वेदं पुनर्वसुः । शिष्येभ्यो दत्तवान् षड्भ्यः सर्वभूतानुकम्पया
dīrghamāyuścikīrṣanta iti prāṇinām ātmanaś ca // 1 jñānārthaṃ jñānarūpaṃ vā cakṣur jñānacakṣuḥ tena jñānacakṣuṣā // 2 gṛhītena tenāyurvedena kiṃ dadṛśurityāha sāmānyaṃ cetyādi // 3 eṣāṃ cottaratra lakṣaṇaṃ ṣaṇṇāṃ padārthānāṃ viśvarūpāṇāṃ bhaviṣyati tenaitat tatraiva vyākaraṇīyam // 4 tad iti sāmānyādi // 5 tantroktaṃ vidhim iti apathyaparihārapathyopādānarūpam // 6 śarma sukham // 7 param iti duḥkhānākrāntam // 8 anitvaram iti agatvaram // 9] atha maitrīparaḥ puṇyamāyurvedaṃ punarvasuḥ / śiṣyebhyo dattavān ṣaḍbhyaḥ sarvabhūtānukampayā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.