अथ यद् एतद् अक्ष्नः शुक्लं भाः सैवर्क् । अथ यन् नीलं परःकृष्णं तत् साम । तद् एतद् एतस्याम् ऋच्य् अध्यूढं साम । तस्माद् ऋच्य् अध्यूढं साम गीयते । अथ यद् एवैतद् अक्ष्णः शुक्लं भाः सैव सा । अथ यन् नीलं परःकृष्णं तद् अमः । तत् साम
atha yad etad akṣnaḥ śuklaṃ bhāḥ saivark | atha yan nīlaṃ paraḥkṛṣṇaṃ tat sāma | tad etad etasyām ṛcy adhyūḍhaṃ sāma | tasmād ṛcy adhyūḍhaṃ sāma gīyate | atha yad evaitad akṣṇaḥ śuklaṃ bhāḥ saiva sā | atha yan nīlaṃ paraḥkṛṣṇaṃ tad amaḥ | tat sāma
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Rik is the white light of the eye, Sâman the blue exceeding darkness. This Sâman (darkness) rests on the Rik (brightness). Therefore the Sâman is sung as resting on the Rik. Sâ is the white light of the eye, ama the blue exceeding darkness, and that makes Sâma.
Translated by F. Max Müller