ChU 2.9.2
तस्मिन्न् इमानि सर्वाणि भूतान्य् अन्वायत्तानीति विद्यात् । तस्य यत् पुरोदयात् स हिङ्कारः । तद् अस्य पशवो ऽन्वायत्ताः । तस्मात् ते हिङ्कुर्वन्ति । हिङ्कारभाजिनो ह्य् एतस्य साम्नः
tasminn imāni sarvāṇi bhūtāny anvāyattānīti vidyāt | tasya yat purodayāt sa hiṅkāraḥ | tad asya paśavo 'nvāyattāḥ | tasmāt te hiṅkurvanti | hiṅkārabhājino hy etasya sāmnaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Let him know that all beings are dependent on him (the sun). What he is before his rising, that is the hinkâra. On it animals are dependent. Therefore animals say hin (before sunrise), for they share the hinkâra of that Sâman (the sun).
Translated by F. Max Müller