ChU 2.9.7
अथ यद् ऊर्ध्वम् अपराह्णात् प्राग् अस्तम् अयात् स उपद्रवः । तद् अस्यारण्या अन्वायत्ताः । तस्मात् ते पुरुषं दृष्ट्वा कक्षं श्वभ्रम् इत्य् उपद्रवन्ति । उपद्रवभाजिनो ह्य् एतस्य साम्नः
atha yad ūrdhvam aparāhṇāt prāg astam ayāt sa upadravaḥ | tad asyāraṇyā anvāyattāḥ | tasmāt te puruṣaṃ dṛṣṭvā kakṣaṃ śvabhram ity upadravanti | upadravabhājino hy etasya sāmnaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
What he is after the afternoon and before sunset, that is the upadrava. On it the animals of the forest are dependent. Therefore, when they see a man, they run (upadravanti) to the forest as a safe hiding-place, for they share the upadrava of that Sâman.
Translated by F. Max Müller