अथ होवाचेन्द्रद्युम्नं भाल्लवेयम् । वैयाघ्रपद्य कं त्वम् आत्मानम् उपास्स इति । वायुम् एव भगवो राजन्न् इति होवाच । एष वै पृथग्वर्त्मात्मा वैश्वानरो यं त्वम् आत्मानम् उपास्से । तस्मात् त्वां पृथग् बलय आयन्ति पृथग् रथश्रेणयो ऽनुयन्ति
atha hovācendradyumnaṃ bhāllaveyam | vaiyāghrapadya kaṃ tvam ātmānam upāssa iti | vāyum eva bhagavo rājann iti hovāca | eṣa vai pṛthagvartmātmā vaiśvānaro yaṃ tvam ātmānam upāsse | tasmāt tvāṃ pṛthag balaya āyanti pṛthag rathaśreṇayo 'nuyanti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Then he said to Indradyumna Bhâllaveya: 'O Vaiyâghrapadya, whom do you meditate on as the Self?' He replied: 'Air only, venerable king.' He said: 'The Self which you meditate on is the Vaisvânara Self, called Prithagvartman (having various courses). Therefore offerings come to you in various ways, and rows of cars follow you in various ways.
Translated by F. Max Müller