अथ होवाच जनं शार्कराक्ष्यम् । शार्कराक्ष्य कं त्वम् आत्मानम् उपास्स इति । आकाशम् एव भगवो राजन्न् इति होवाच । एष वै बहुल आत्मा वैश्वानरो यं त्वम् आत्मानम् उपस्से । तस्मात् त्वं बहुलो ऽसि प्रजया च धनेन च
atha hovāca janaṃ śārkarākṣyam | śārkarākṣya kaṃ tvam ātmānam upāssa iti | ākāśam eva bhagavo rājann iti hovāca | eṣa vai bahula ātmā vaiśvānaro yaṃ tvam ātmānam upasse | tasmāt tvaṃ bahulo 'si prajayā ca dhanena ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Then he said to Gana Sârkarâkshya: 'Whom do you meditate on as the Self?' He replied: 'Ether only, venerable king.' He said: 'The Self which you meditate on is the Vaisvânara Self, called Bahula (full). Therefore you are full of offspring and wealth.
Translated by F. Max Müller