Chāndogya Upaniṣad 5.17

अथ होवाचोद्दालकम् आरुणिम् । गौतम कं त्वम् आत्मानम् उपस्स इति । पृथिवीम् एव भगवो राजन्न् इति होवाच । एष वै प्रतिष्ठात्मा वैश्वानरो यं त्वम् आत्मानम् उपास्से । तस्मात् त्वं प्रतिष्ठितो ऽसि प्रजया च पशुभिश् च

atha hovācoddālakam āruṇim | gautama kaṃ tvam ātmānam upassa iti | pṛthivīm eva bhagavo rājann iti hovāca | eṣa vai pratiṣṭhātmā vaiśvānaro yaṃ tvam ātmānam upāsse | tasmāt tvaṃ pratiṣṭhito 'si prajayā ca paśubhiś ca

Then he said to Auddâlaka Âruni: 'O Gautama, whom do you meditate on as the Self?' He replied: 'The earth only, venerable king.' He said: 'The Self which you meditate on is the Vaisvânara Self, called Pratishthâ (firm rest). Therefore you stand firm with offspring and cattle.

Translated by F. Max Müller

ChU 5.17.2

अत्स्य् अन्नं पश्यसि प्रियम् । अत्त्य् अन्नं पश्यति प्रियं भवत्य् अस्य ब्रह्मवर्चसं कुले य एतम् एवम् आत्मानं वैश्वानरम् उपास्ते । पादौ त्व् एताव् आत्मन इति होवाच । पादौ ते व्यम्लास्येतां यन् मां नागमिष्य इति

atsy annaṃ paśyasi priyam | atty annaṃ paśyati priyaṃ bhavaty asya brahmavarcasaṃ kule ya etam evam ātmānaṃ vaiśvānaram upāste | pādau tv etāv ātmana iti hovāca | pādau te vyamlāsyetāṃ yan māṃ nāgamiṣya iti

'You eat food and see your desire, and whoever thus meditates on that Vaisvânara Self, eats food and sees his desire, and has Vedic glory in his house. 'That, however, are but the feet of the Self, and your feet would have given way, if you had not come to me.'

Translated by F. Max Müller