अथ खल्व् एतयर्चा पच्छ आचामति । तत् सवितुर् वृणीमह इत्य् आचामति । वयं देवस्य भोजनम् इत्य् आचामति । श्रेष्ठं सर्वधातमम् इत्य् आचामति । तुरं भगस्य धीमहीति सर्वं पिबति । निर्णिज्य कंसं चमसं वा पश्चाद् अग्नेः संविशति । चर्मणि वा स्थण्डिले वा वाचंयमो ऽप्रसाहः । स यदि स्त्रियं पश्येत् समृद्धं कर्मेति विद्यात्
atha khalv etayarcā paccha ācāmati | tat savitur vṛṇīmaha ity ācāmati | vayaṃ devasya bhojanam ity ācāmati | śreṣṭhaṃ sarvadhātamam ity ācāmati | turaṃ bhagasya dhīmahīti sarvaṃ pibati | nirṇijya kaṃsaṃ camasaṃ vā paścād agneḥ saṃviśati | carmaṇi vā sthaṇḍile vā vācaṃyamo 'prasāhaḥ | sa yadi striyaṃ paśyet samṛddhaṃ karmeti vidyāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.