ततः स नाविकस् तत्र स्थातुं न रमते मनः । तस्मात् समुद्रतीराद् अनुचङ्क्रम्यमाने कस्मिंश् चित् स्थाने तथागतधातुस्तूपजीर्णनातिविस्तरं चैत्यम् एकं ददर्श ॥ तं चैत्यं गोपालकाः क्रीडया पाषाणेष्टकाचर्चितभग्निताश्चैत्योदरं दृष्ट्वा विमृश्येत्य् उवाच ॥ केन पापात्मना येन चैत्यभङ्गं च यत् कृतम् । अशोभनम् इदं चैत्यं संस्कारं क्रियते मया
tataḥ sa nāvikas tatra sthātuṃ na ramate manaḥ / tasmāt samudratīrād anucaṅkramyamāne kasmiṃś cit sthāne tathāgatadhātustūpajīrṇanātivistaraṃ caityam ekaṃ dadarśa // taṃ caityaṃ gopālakāḥ krīḍayā pāṣāṇeṣṭakācarcitabhagnitāścaityodaraṃ dṛṣṭvā vimṛśyety uvāca // kena pāpātmanā yena caityabhaṅgaṃ ca yat kṛtam / aśobhanam idaṃ caityaṃ saṃskāraṃ kriyate mayā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.