अथ सतीर्णवणिजः पत्नीवचनम् अकृत्वा पण्यम् आदाय बहुभिर् वाणिजैर् महासमुद्रम् अवतीर्णः ॥ तस्य पत्नी नातियौवनवती मध्यवयसी अप्रसूता । ततः कश्चिद्वर्षान्तरे गते सा पुत्रार्थे च स्वामिनो ऽर्थे उत्कण्ठिता परितस्यति न चास्या भर्ता आगच्छति ॥ ॥ सा उवाच ॥ भर्ता नैवागतः कस्मात् दीर्घकालं गतो वणिक् । तदा विना च सङ्गेन कुतः पुत्रोदयं मम । वयसि गते विशेषैस् तु वंशच्छेदो न संशयः
atha satīrṇavaṇijaḥ patnīvacanam akṛtvā paṇyam ādāya bahubhir vāṇijair mahāsamudram avatīrṇaḥ // tasya patnī nātiyauvanavatī madhyavayasī aprasūtā / tataḥ kaścidvarṣāntare gate sā putrārthe ca svāmino 'rthe utkaṇṭhitā paritasyati na cāsyā bhartā āgacchati // // sā uvāca // bhartā naivāgataḥ kasmāt dīrghakālaṃ gato vaṇik / tadā vinā ca saṅgena kutaḥ putrodayaṃ mama / vayasi gate viśeṣais tu vaṃśacchedo na saṃśayaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.