इति जिनानुभावेन स्वपत्नीं धर्मम् उपदेश्य स्वभवनं गतः ॥ ततः सा तथाविधं स्वप्नं दृष्ट्वा प्रबुध्यति महाद्भूतं च संप्राप्ता शोकाकुलितमानसा ॥ ततोत्थायासनात् सा च विमृश्य मनसा पुनः । सत्यस्वप्नम् इमं ज्ञात्वा दुःखोत्फुल्लतनूरुहा । वेपथुस् तस्यास् तनुर् नूनम् अश्रु स्रवति लोचनात्
iti jinānubhāvena svapatnīṃ dharmam upadeśya svabhavanaṃ gataḥ // tataḥ sā tathāvidhaṃ svapnaṃ dṛṣṭvā prabudhyati mahādbhūtaṃ ca saṃprāptā śokākulitamānasā // tatotthāyāsanāt sā ca vimṛśya manasā punaḥ / satyasvapnam imaṃ jñātvā duḥkhotphullatanūruhā / vepathus tasyās tanur nūnam aśru sravati locanāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.