इत्य् उक्त्वा सा मृगी कालगता ॥ ततस् तस्य भर्ता मृगः समायातः घ्राणो नोच्छ्वासम् आघ्राय पश्यति तां मृतशरीरां दृष्ट्वा उच्छेदकरीरम् इव सहसा भूमौ पपात । क्रमेण स्मृतिम् उपस्थाप्य करुणकरुणैर् नानाविलापं चकार ॥ हा प्राणानन्दनस्नेहे व्रजसे कथम् एकिका । मां विहायाधुना तत्र कथं केन प्रहारिता
ity uktvā sā mṛgī kālagatā // tatas tasya bhartā mṛgaḥ samāyātaḥ ghrāṇo nocchvāsam āghrāya paśyati tāṃ mṛtaśarīrāṃ dṛṣṭvā ucchedakarīram iva sahasā bhūmau papāta / krameṇa smṛtim upasthāpya karuṇakaruṇair nānāvilāpaṃ cakāra // hā prāṇānandanasnehe vrajase katham ekikā / māṃ vihāyādhunā tatra kathaṃ kena prahāritā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.