अथातः सवनीयस्य पशोर् विभागं व्याख्यास्यामः उद्धृत्यावदानानि हनू सजिह्वे प्रस्तोतुः कण्ठः सकाकुद्रः प्रतिहर्तुः श्येनं वक्ष उद्गातुः दक्षिणं पार्श्वं सांसम् अध्वर्योः सव्यम् उपगातॄणाम् सव्यो ऽंसः प्रतिप्रस्थातुः दक्षिणा श्रोणिरथ्यास्त्री ब्रह्मणः अवरसक्थं ब्राह्मणाच्छंसिनः ऊरुः पोतुः सव्या श्रोणिर् होतुः अवरसक्थं मैत्रावरुणस्य अरुर् अच्छावाकस्य दक्षिणा दोर् नेष्टुः सव्या सदस्यस्य सदं चानूकं च गृहपतेः जाघनी पत्न्यास् तां सा ब्राह्मणेन प्रतिग्राहयति वनिष्ठुर् हृदयं वृक्कौ चाङ्गुल्यानि दक्षिणो बाहुर् आग्नीध्रस्य सव्य आत्रेयस्य दक्षिणौ पादौ गृहपतेर् व्रतप्रदस्य सव्यौ पादौ गृहपत्न्याः व्रतप्रदायाः सहैवैनयोर् ओष्ठस् तं गृहपतिर् एवानुशिनष्टि मणिकाश् च स्कन्ध्यास् तिस्रश् च कीकसा ग्रावस्तुतस् तिस्रश् चैव कीकसा अर्धं चापानस्योन्नेतुः अत ऊर्ध्वं चमसाध्वर्यूणां क्लोमा शमयितुः शिरः सुब्रह्मण्यस्य यः श्वःसुत्याम् आह्वयते तस्य चर्म तथा खलु षट्त्रिंशत् सम्पद्यन्ते षट्त्रिंशदवदाना गौः षट्त्रिंशदक्षरा बृहती बार्हतो वै स्वर्गो लोकः बृहत्या वै देवाः स्वर्गे लोके यजन्ते बृहत्या स्वर्गे लोके प्रतितिष्ठन्ति प्रतितिष्ठन्ति प्रजया पशुभिर् य एवं विभजन्ते अथ यद् अतो ऽन्यथाशीलिको वा पापकृतो वा हुतादो वान्यजना वा विमथ्नीरन्न् एवम् एवैषां पशुर् विमथतो भवत्य् अस्वर्ग्यः देवभाजो ह वा इमं श्रुतऋषिः पशोर् विभागं विदां चकार तम् उ गिरिजाय बाभ्रव्यायान्यो मनुष्येभ्यः प्रोवाच ततो ऽयम् अर्वाङ् मनुष्येष्व् आसीद् इति ब्राह्मणम् ॥ १८ ॥ [एद्। मनुष्येस्व्]
athātaḥ savanīyasya paśor vibhāgaṃ vyākhyāsyāmaḥ uddhṛtyāvadānāni hanū sajihve prastotuḥ kaṇṭhaḥ sakākudraḥ pratihartuḥ śyenaṃ vakṣa udgātuḥ dakṣiṇaṃ pārśvaṃ sāṃsam adhvaryoḥ savyam upagātṝṇām savyo 'ṃsaḥ pratiprasthātuḥ dakṣiṇā śroṇirathyāstrī brahmaṇaḥ avarasakthaṃ brāhmaṇācchaṃsinaḥ ūruḥ potuḥ savyā śroṇir hotuḥ avarasakthaṃ maitrāvaruṇasya arur acchāvākasya dakṣiṇā dor neṣṭuḥ savyā sadasyasya sadaṃ cānūkaṃ ca gṛhapateḥ jāghanī patnyās tāṃ sā brāhmaṇena pratigrāhayati vaniṣṭhur hṛdayaṃ vṛkkau cāṅgulyāni dakṣiṇo bāhur āgnīdhrasya savya ātreyasya dakṣiṇau pādau gṛhapater vratapradasya savyau pādau gṛhapatnyāḥ vratapradāyāḥ sahaivainayor oṣṭhas taṃ gṛhapatir evānuśinaṣṭi maṇikāś ca skandhyās tisraś ca kīkasā grāvastutas tisraś caiva kīkasā ardhaṃ cāpānasyonnetuḥ ata ūrdhvaṃ camasādhvaryūṇāṃ klomā śamayituḥ śiraḥ subrahmaṇyasya yaḥ śvaḥsutyām āhvayate tasya carma tathā khalu ṣaṭtriṃśat sampadyante ṣaṭtriṃśadavadānā gauḥ ṣaṭtriṃśadakṣarā bṛhatī bārhato vai svargo lokaḥ bṛhatyā vai devāḥ svarge loke yajante bṛhatyā svarge loke pratitiṣṭhanti pratitiṣṭhanti prajayā paśubhir ya evaṃ vibhajante atha yad ato 'nyathāśīliko vā pāpakṛto vā hutādo vānyajanā vā vimathnīrann evam evaiṣāṃ paśur vimathato bhavaty asvargyaḥ devabhājo ha vā imaṃ śrutaṛṣiḥ paśor vibhāgaṃ vidāṃ cakāra tam u girijāya bābhravyāyānyo manuṣyebhyaḥ provāca tato 'yam arvāṅ manuṣyeṣv āsīd iti brāhmaṇam || 18 || [ed. manuṣyesv]
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.